วันนี้ตื่นเช้าลืมตาขึ้นมาก็ปวดหัวมาก

ปวดข้างเดียวอีกตะหาก รู้ตัวเลยว่าโดนไมเกรนเล่นงานซะแล้ว

พอถึงออฟฟิศหาข้าวหายากิน ได้พอนสแตนไปเม็ดนึง

บวกกะแอคติเฟดอีกหนึ่งเม็ด

ดีนะที่วันนี้งานไม่มาก เจ้านายไปดูงานข้างนอก

ทิ้งงานไว้ให้หนึ่งงาน นังหน้าคอมได้แป๊บเดียว

เหมือนจะวูบยังไงบอกไม่ถูก

ช่วงนั้นใกล้เที่ยงพอดี ก็เลยเดินขึ้นมานอนที่ห้อง

คอมก็ไม่ได้ปิด ข้าวก็ไม่ได้กิน แต่ว่าไม่ไหวแล้ว

ขอนอนซักหน่อยเถอะ นอนได้ประมาณชั่วโมงนึงได้

ตื่นมาบ่ายโมงกว่า เดินลงไปทำงานต่อ ดีขึ้นไม่ค่อยปวดหัวละ

กินข้าวรองท้องนิดนึงแล้วก็กินยาอีกชุด

กลับมาพิมพ์งานที่นายให้ไว้จนเสร็จ

พิมพ์ยังไม่ทันจะพริ้นท์เลย เจ้านายเข้ามาซะละ

ยังไม่ทันเห็นหน้าอ้อเลย โผล่เข้ามาปุ๊บ ถามปั๊บว่าอ้อส่งแฟ็กซ์ไปรึยัง

เหมือนเป็นความผิดติดตัวยังไงก็ไม่รู้เพราะยังไม่ได้พริ้นท์งานเลย

โดนว่านิดหน่อย แต่ชินซะละ 5555555

ตอนเย็นอาการดีขึ้นมาหน่อยก็ทำเก่งไปเอสพลานาด

เอามือถือไปให้ที่ร้าน Nokia Care ดู

ช่างเสือกบอกไม่เป็นไร เครื่องคุณพี่ปกติดีค่ะ

เซ็งเลย เสียเวลา

กลับถึงบ้านประมาณสองทุ่ม

ว่าจะปรับเวลานอนของตัวเองก็ทำไม่ได้ซะที เฮ้ออออ

วันนี้ได้รับฟังข่าวดีจากเพื่อนจากต่างแดน

หนูนั่นเอง เรื่องของเรื่องคือ ตอนนี้หนูท้องแล้ว เย๊.. เย๊..

ช่วยหนูลุ้นอยู่ด้วยตั้งนาน แค่ช่วยลุ้นนะ ไม่ได้ช่วยอย่างอื่น

ดีใจที่หนูกะหยันสมหวังซะที

เห็นเพื่อนมีความสุข เราก็พลอยมีความสุขไปด้วย

จบไดฯวันนี้แอบนั่งอมยิ้มคนเดียว ทั้ง ๆ ที่ยังปวดหัวอยู่ แต่ก็มีความสุข