สืบเนื่องมาจากเมื่อวันอาทิตย์ไปกินข้าวบ้านเจ้านาย

(ซึ่งก็เป็นญาติกันนี่แหล่ะ แต่เวลาทำงานต้องเป็นเจ้านาย)

บ้านก็อยู่ใกล้ ๆ กันนี่แหล่ะ เค้าอยู่ซอย 9 ส่วนอ้ออยู่ซอย 10

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ อ้อก็เริ่มเลย

เริ่มเล่าถึงความอึดอัดที่ต้องอยู่ร่วมห้องกับเพื่อนร่วมงานคนนี้

เมื่อก่อนก็ไม่มีอะไรหรอก แต่พักหลัง(ก็นานมาแล้ว) เค้าเอาแฟนมาอยู่ด้วย

ซึ่งแรก ๆ ก็บอกกะอ้อว่าเดี๋ยวแฟนเค้ามาสอบ(ยังเรียนอยู่)สองสามวันนะ

เราก็เออนะ ในเมื่อเค้ากล้าขอเราก็ไม่เป็นไรก็ไม่สองสามวันเอง

แล้วต่อมาอีกไม่นานเค้าก็เริ่มมาถี่ขึ้น นานขึ้น จนเดี๋ยวนี้กลายเป็นว่าอยู่ถาวรเลย

อ้อก็อึดอัดมาตั้งนานแล้วนะ แต่ก็ประมาณว่าใจดี ไม่เป็นไร

เดี๋ยวเค้าเรียนจบเค้าก็คงจะขยับขยายกันไปเองเพราะก็ถือว่าเค้าเป็นครอบครัว  ๆหนึ่งแล้ว

แต่พอเค้าเรียนจบ เหตุการณ์มันดันไม่เป็นไปอย่างที่อ้อคิด

เค้าทำงานที่บริษัทฯด้วย ที่นี้หล่ะ อ้อหล่ะคิดว่าจะทำไงดีวะ

จะพูดกะน้องที่อยู่ด้วยไปตรงๆ ว่า เออช่วยหาที่อยู่กันเองได้มั๊ยเพราะว่าอ้ออึดอัดที่จะต้องอยู่แบบนี้

แต่ว่าก็พูดไม่ออก เพราะว่าตอนแรกอ้ออนุญาติเค้าให้มาอยู่เอง (แต่อ้อจำได้ว่าไม่ได้ให้อยู่ถาวรนี่หว่า)

อีกอย่างตอนนี้น้องเค้ากำลังเจอมรสุมทางการเงินเล่นงาน มันก็ดูเหมือนอ้อจะใจร้ายไปรึเปล่า

ก็เลยเงียบ จนนานวันเข้าเรื่องกลายเป็นเหมือนอ้อมาอาศัยเค้าอยู่

ทำอะไรโดยที่ไม่มีความเกรงใจอ้อเลย ทั้ง ๆ ที่อ้ออยู่ของอ้อคนเดียวมาก่อน

แล้วก็เป็นความใจดีอีกหล่ะที่ชวนน้องเค้ามาอยู่ด้วย (ไม่ได้บอกให้พาแฟนมาอยู่ด้วยหรอกนะ)

อ้อก็เลยตัดสินใจในเย็นวันนี้ว่าเป็นไงเป็นกัน

อ้อก็บอกเจ้านายไปนะว่าอ้ออยู่ไม่ได้แล้ว

ช่วยเป็นธุระจัดการให้อ้อหน่อย ยังไงก็ได้

ให้น้องเค้าย้ายไปอยู่ข้างนอกหรือจะให้อ้อย้ายไปก็ได้

แต่ว่าต้องดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายที่ต้องมีตามมานะ

เค้าก็ว่าจะเอาไปคิดดู

จากนั้นวันจันทร์อ้อก็ถามอีกว่าจะเอายังไง ได้ความไปถึงไหนแล้ว

เจ้านายก็บอกว่าเดี๋ยวจัดการให้

จนวันอังคารอ้อก็ถามอีก

เจ้านายก็บอกอีกว่ากำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไง

จนวันนี้ตอนพักเที่ยงอ้อก็ถามอีก (น้องบัญชีที่พักกะอ้อไปทานข้าวข้างนอก)

ประมาณว่าคงรำคาญมั๊ง ชวนอ้อขึ้นไปดูที่ห้องว่าจะจัดการยังไงได้

เจ้านายบอกว่าจะกั้นห้องให้

ตอนแรกจะกั้นห้องที่อยู่ตอนนี้ให้เป็นสองห้อง แต่อ้อบอกว่าไม่ไหวหรอก ข้างของอ้อเยอะแยะ

อ้อก็ค้านหัวชนฝา จนข้อสรุปมาหยุดตรงที่จะกั้นห้องให้อีกห้องข้างนอก

ข้อเสนอนี้อ้อโอเคเลย แต่ว่าคนที่ย้ายออกไปอยู่ห้องที่กั้นใหม่ต้องไม่ใช่อ้อนะ อ้อถึงจะยอม

เจ้านายอ้อก็เขียนแบบเลย จัดการคำนวณวัสดุอุปกรณ์เองต่างหาก

บอก(แบบเอาใจอ้อ)ว่า นี่เห็นกะอ้อนะเนี่ยถึงได้ทำให้ ไม่อยากให้ออกไปอยู่ข้างนอกเอง

ประมาณว่าเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย (ว่างั้น)

อ้อก็บอกน้องบัญชีไปว่าอ้อขอเจ้านายแบบนี้นะ เค้าก็แบบประมาณว่าหน้าเสียไป

เห็นโทรคุยกะแฟนเค้าด้วย แต่แฟนเค้าก็คงชอบเพราะว่าจะได้เป็นส่วนตัว

ก็เลยไม่เห็นว่าอะไร ก็คงชอบใจหล่ะแต่ว่าคงแอบไม่พอใจอ้อนิด ๆ

แต่อ้อก็ไม่สนใจหรอกเพราะว่านี่เป็นความใฝ่ฝันของอ้อที่จะอยู่คนเดียวตั้งแต่เค้าพาแฟนมาอยู่ด้วย

แบบที่เขียนออกมาสวยเชียวหล่ะ อ้อชอบ ถึงชอบมากก

เห็นเจ้านายอ้อบอกนะว่าจะทำให้เสร็จภายในวันอาทิตย์นี้

โห อ้อนะยิ่งชอบมากไปกว่าเดิมอีก อีกไม่กี่วันเองอ้อก็จะอยู่อย่างเป็นอิสระส่วนตัวซะที

ที่นี้หล่ะ ห้องทั้งห้องก็จะเป็นของอ้อ จะทำยังไงก็ได้ ที่ใจอยากจะทำ

คราวนี้คงจะเข็ดไปอีกนาน คงไม่กล้าที่จะมีความคิดจะชวนใครมาอยู่ด้วยแล้วหล่ะ

บอกเพื่อน george ไปตามที่เล่าข้างต้น มันบอกว่าแกน่าจะทำมาตั้งนานแล้ว จบ