กลับมาจากสงกรานต์ก็เริ่มทำงานวันแรกวันที่ 17 เมษายน 2551

ทำงานวันแรกเหมือนสมองไม่รับยังไงก็ไม่รู้ มันเบลอ ๆ ไม่เข้าใจงานอะไรซักเท่าไหร่

ดีนะที่ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำมากมาย

แต่ว่าช่วงวันที่ 21-25 เมษายน 2551 นี่สิ งานไม่รู้มาจากไหนมากมาย

เริ่มจากอ้อต้องเตรียมเอกสารทำเช็คจ่ายร้านค้าในวันศุกร์ที่ 25

แล้วเดือนนี้ก็มีเอกสารเยอะมาก อ้อใช้เวลาในการเตรียมเอกสารทั้งสิ้น 2 วัน

หลังจากนั้นก็ตรวจเช็คตัวเลขและความถูกต้องให้ตรงกับใบสั่งซื้อ

ใช้เวลาเขียนเช็คหนึ่งวันเต็ม ๆ แบบว่าไม่ต้องทำอะไรเลย

เขียนเสร็จก็ส่งเซ็นต์ ที่บริษัทฯ ต้องเซ็นต์สองคน ก็ต้องคนละวัน

อ้อเขียนเช็คเดือนนี้เหนื่อยมาก เคยเสนอให้ใช้เป็นแบบพริ้นท์จากคอมพิวเตอร์เหมือนกัน

แต่ว่าไม่ผ่านการพิจารณา ก็ต้องก้มหน้าก้มตาเขียนกันไป

แต่ก็เป็นเฉพาะเดือนนี้แหล่ะ เดือนก่อนก็ไม่เยอะเท่านี้

ทำงานหนัก พักผ่อนไม่ค่อยเพียงพอ บวกกับอากาศวันนึงมี 3 ฤดู

ครบหมด ทั้ง ร้อน ฝน หนาว ก็เลยทำให้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ (รึเปล่า)คนนี้ ไม่สบาย

แต่ก็ไม่เป็นอะไรมาก แค่โดนหวัดเล่นงาน ไม่มีไข้ ถ้ามีไข้หล่ะแย่เลย

ขาดคนดูแล ต้องดูแลตัวเอง ไม่รู้จะไปอ้อนใครด้วยหล่ะ

กินยาแก้หวัดมา 2 วันละ ไม่หายซะที แถมเสียงยังแหบแปลก ๆ อีกตะหาก

(ตอนนี้เสียงเซะซี่มากกกกก)

มีไออีกด้วย ก็เลยหยุดกินยาดีกว่า ลองให้มันหายเองดูสิ มันจะหายมั๊ย

เมื่อคืนก็นอนไม่หลับ ก็เลยไปเยี่ยมไดฯ เพื่อน ๆ กว่าจะได้นอนก็เกือบตีหนึ่งแล้วมั๊ง ไม่แน่ใจ

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา อ้อไปหาหมอที่โรงพยาบาลลาดพร้าว

ไปตั้งแต่บ่ายโมงตรง แต่กว่าจะได้เจอหมอก็หกโมงเย็นแล้ว หลับแล้วหลับอีก

แล้วอาการคนเป็นหวัดแล้วกินยา แอคติเฟดและไทลินอลไปน่ะ ไม่หลับไหวเหรอ

กลับถึงบ้านเกือนทุ่มมั๊งวันนี้ มีไปต่องานเลี้ยงรุ่นพี่ที่ทำงานอีกนะ เจอฝนอีก

จะปฏิเสธก็ไม่ได้ แต่ดีนะที่เค้าเข้าใจว่าอ้อไม่ดื่มเหล้าแล้ว งั้นก็คงไม่ไป

ตอนนี้เก็บตัว ไม่ออกงานสังคม ไม่ออกจากบ้านไปไหนเลย

พักผ่อนรักษาตัวอยู่ที่บ้าน รอให้หายดีก่อน นี่ขนาดเมื่อวานโทรมาจิกยังไม่ไปเลย

รู้จักห้ามใจตัวเองแล้วจ้า

ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมามีเรื่องหงุดหงิดใจอยู่เรื่องนึง

นั่นก็คื่อเรื่อง ลิเวอร์พูล 1 - 1 เชลซี

ไอ้เรานะ อุตสาห์ตั้งหน้าตั้งตารอดู ขนาดวันนั้นไฟดับนะ

ไฟที่ลาดพร้าวดับค่ะเพื่อนฝูง กว่าจะมาก็ตีสองครึ่ง นึกว่าจะไม่ได้ดูแล้วซะอีก

ไฟมาปั๊บ ก็เปิดดูปุ๊บเลย กำลังจะฉลองชัยชนะอยู่แล้วเชียว

หัวใจที่กำลังพองเต็มที่ก็ต้องมีอันเหี่ยวไปในพริบตาเพราะลูกสกัดลูกนั้นลูกเดียว

คุยกะศักดิ์นะ อ้อก็ว่าลูกนั้นน่ะ ถ้าเตะออกจะง่ายกว่ามั๊ย

แต่ก็ไม่รู้นะ นักเตะกะคนดู ต่างกันมากกกก เอาเป็นว่าเค้าทำดีที่สุดแล้ว

ไม่มีใครอยากเห็นทีมของตัวเองแพ้หรอก ยิ่งโดยน้ำมือ(อันที่จริงน่ะเท้า)ของตัวเองอ่ะนะ

เอาเป็นว่าก็หงุดหงิดใจพอสมควร แต่ก็ผ่านมาแล้ว นัดหน้าแก้ตัวใหม่ดีกว่า

ยังไงอ้อก็ไม่เปลี่ยนใจอยู่แล้ว