วันนี้ไม่ได้ดูเช็คอินหัวใจเพราะว่าแม่ของเจ้านายอ้อ (เป็นญาติกัน) มาจากเชียงราย

แล้วก็ให้ไปทานข้าวเย็นด้วยกันที่บ้านอีกซอยนึง

เลิกงานเสร็จอ้อก็เลยต้องขี่มอเตอร์ไซด์ไปที่บ้านเจ้านาย

กินข้าวเสร็จก็อยู่คุยด้วยประมาณสองทุ่มก็กลับบ้านเพราะว่าวันนี้นัด chat กะเจมส์

***********

ขอท้าวความเรื่องของเจมส์หน่อย

หลังจากที่เลิกรากันไป อ้อได้รับ e-mail จากเจมส์เมื่อวันที่ 12 เมษายน ที่ผ่านมา

บอกว่า visa ของอ้อที่ขอไปผ่านแล้ว

เจมส์โทรหาอ้อเมื่อวันที่ 15 เมษายน ตอนนั้นอ้อยังอยู่ที่เชียงรายอยู่เลย

บอกเรื่องที่ส่งเมลล์มาให้อ้อ บอกว่าวีซ่านี้มีผลถึงเดือนสิงหาคมปีนี้

ถ้ายังอยากที่จะใช้สิทธิ์ของตัวเองอยู่

หลังจากนั้นก็คุยกันอีกหลายครั้ง เพราะเจมส์ขอบอกว่าโทรหาอ้อได้ไหม

อ้อก็ถามว่าเพื่ออะไร ถ้าจะให้อ้อกลับไป อย่าเลย

อ้อไม่ได้โกรธนะ ณ วันนี้ที่คุยกัน อ้อไม่ได้โกรธหรือเกลียดเจมส์เลย

เพียงแต่อ้อไม่มีความคิดที่จะกลับไปเหมือนเดิมก็เท่านั้นเอง ก็ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิมแล้ว

แต่ถ้าอยากคุยเพื่อความเป็นเพื่อน ก็โอเค โทรมาได้ตลอดเวลา

เพราะว่าเจมส์ก็ใช่ว่าจะไม่เคยทำดีกะอ้อ เพียงแต่มันมีบางอย่างที่คิดไม่เหมือนกันเท่านั้น

หลังจากนั้นเจมส์เค้าก็โทรมาคุยเรื่อย ๆ เป็นระยะ ไม่บ่อยเหมือนตอนเป็นแฟนกัน

เค้าก็อธิบายถึงเหตุการณ์ต่าง ๆนะ แต่ว่าอ้อเดินออกมาจากตรงนั้นไกลมากแล้วอ่ะ

มันยากแล้วที่จะกลับไปตรงอยู่ ณ ที่ตรงนั้นอีก

****************

ก็เลยมีวันนี้ พอดีเจมส์เค้ามีเรื่องรบกวนอ้อให้ซื้อยาส่งไปให้เค้าที่ USA

เพราะว่าคำนวณค่ายาและค่าส่งจากเมืองไทยแล้วก็ยังถูกว่าซื้อที่นู่นอยู่ดี

เจมส์เค้าก็เลยวานให้อ้อเป็นธุระให้ ซึงอ้อก็โอเค ได้อยู่แล้ว ไม่ได้ลำบากอะไร

ไม่รู้ว่าอ้อคิดถูกรึคิดผิดนะ แต่ว่าคิดว่าทำถูกแล้ว อยู่อย่างมีความรู้สึกดี ๆ ต่อกันดีกว่า

แล้วอีกอย่างเค้าก็ไม่ได้มาเรียกร้องอะไรจากเราอยู่แล้ว

ชาตินี้จะได้เจอกันอีกรึเปล่าก็ยังไม่รู้ ก็เลยคิดว่าดี ๆ กันไว้ดีกว่า

**************

วันนี้นอนเร็วกว่าทุกวัน เพราะว่าพรุ่งนี้จะไปหาหมอที่สถาบันโรคผิวหนัง ถ.ราชวิถี แต่เช้า

ก็รักษารอยที่หลงเหลืออยู่จากการที่เป็นผื่นแพ้เมื่อคราวก่อนนั่นแหล่ะ

ต้องไปจองคิวรักษา เวลา 6.30 - 9.00 น.

อ้อก็เลยว่าจะตื่นไปตั้งแต่ตี 5 เพื่อที่จะได้คิวแรก ๆ ไปนอนละ